06-24677265 frouke@spicypepper.nl
Hoe herken je de echte emotie?

Hoe herken je de echte emotie?

Het is niet altijd gemakkelijk om emoties te uiten. We hebben vaak als kind geleerd om onszelf groot te houden, onszelf niet aan te stellen en niet te zeuren. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg!” In de pubertijd, waar juist veel emoties opspelen, houden we onszelf groot uit angst om gepest te worden of buiten de boot te vallen.

In onze volwassen levens is het daarom vaak lastig om de emotie te voelen, die er op dat moment ècht aanwezig is. We voelen ons bijvoorbeeld eenzaam, maar we uiten het als boosheid. Ik zal je een persoonlijk voorbeeld geven:

Ik heb me verheugd op een date met mijn beste vriendin. Ik heb haar al een poos niet meer gezien en er is veel gebeurd. Ik ben blij om haar te zien omdat ik de laatste tijd eigenlijk niet veel mensen meer zie en spreek. Mijn vriendin belt op dat ze onze date moet afzeggen omdat ze moet werken. Veel zieken op haar werk, dus ze moet invallen. Ik word boos op haar omdat dit niet de eerste keer is dat ze afbelt. En ze belt ook nog eens op het allerlaatste moment af. Belachelijk! Lekkere vriendin, zeg! Alsof haar hele leven om haar werk draait. Boos hang ik de telefoon op. Ik beland op de bank met hele pak koekjes.

In deze situatie is mijn boosheid eigenlijk een ‘secundaire’ emotie. Het is niet de emotie die ik, als ik diep naar mijn gevoel kijk, ècht voel. De boosheid gaat over mijn vriendin. Ik ben boos op haar. Maar waarom ben ik boos? Wat heeft deze emotie met mij te maken? Ik voel me (weer) in de steek gelaten. Ik schreef eerder in dit voorbeeld dat ik de laatste tijd al niet veel mensen meer heb gesproken en gezien. Ik voel me eigenlijk best eenzaam. Ik ben eigenlijk vooral teleurgesteld dat onze afspraak niet doorgaat. Ik wilde graag met haar kletsen, want ik heb al een poosje niemand meer ècht gesproken. Ik voel me vooral verdrietig en dat is mijn ‘primaire’ emotie.

Je merkt, nu we iets dieper naar het gevoel kijken, dat verdriet de onderliggende emotie is. Verdriet dat te maken heeft met eenzaamheid. En als je dat weet, kun je beter leren omgaan met je emoties. Door bijvoorbeeld jezelf af te vragen wat je nu nodig zou hebben. Vanuit je boosheid zul je wellicht bedenken dat je voorlopig even niks meer van je vriendin wil horen en kan het zijn dat je denkt dat iedereen je in de steek laat (Oei! Eetbuien-alarm!). Maar als je doorhebt dat het je verdrietig maakt omdat je je eenzaam voelt, kun je je bedenken dat jullie de afspraak heel snel opnieuw moeten plannen omdat je haar toch ècht als vriendin nodig hebt.

Als je een emotie-eter bent, zijn emoties je grootste trigger om te gaan snoepen, snacken en snaaien. Als je niet de primaire emotie herkent, wordt het lastig om grip te krijgen op je eetbuien. Emoties zijn vaak lastig om te herkennen omdat we er vanuit onze gedachten andere labels aanhangen. Vaak geven we meteen anderen de schuld ergens van. We zijn niet gewend om aan onszelf en onze gevoelens te denken omdat we dat egoïstisch vinden of omdat we bang zijn voor wat andere van ons vinden.

Het aanpakken van emotie-eten heeft, zoals je kunt lezen, heel wat voeten in de aarde. Het gaat niet om eten, maar om de emoties die de trigger zijn. Dat kun je ook terug lezen in mijn blog ‘Hoe doorbreek ik de vicieuze cirkel van eetbuien’. Het heeft als emotie-eter dus geen zin om een dieet te gaan volgen of naar een voedingsdeskundige te gaan. In deze blog lees je nog eens waarom. Ik kan je als eetbuien-coach wel helpen om samen met jou je gedachten en emoties te onderzoeken, zodat ik je kan leren om geen eetbuien meer te hebben.

Stel je voor… dat je je emoties sneller herkent, je gedachten er op aan leert passen en je nooit meer een uitvlucht hoeft te zoeken in snoepen, snacken en snaaien. Dat je één koekje kunt eten, er van kan genieten en de rest weer in de kast kunt leggen omdat één koekje genoeg voor je is. En dat je niet meer de hele dag aan eten hoeft te denken! Hoe zou jouw leven er dan uitzien?

Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat het me een gelukkiger mensen heeft gemaakt. Ik ben een vrolijkere vriendin voor mijn vrienden, een liefdevollere partner voor mijn man en een behulpzamere buurvrouw van geworden.  Het heeft rust in mijn leven, in mijn hoofd en in mijn gevoel gebracht. Het heeft er zelfs voor gezorgd dat ik nu een ervaringsdeskundige professional ben, die jou graag helpt om ook een vrolijker vriend(in), liefdevollere partner, behulpzamere buurman/-vrouw en misschien ook wel blijere ouder voor jouw kids te worden. Maar natuurlijk vooral de beste versie van jezelf, voor jezelf.

Wat jouw eten je vertelt…

Wat jouw eten je vertelt…

Eetbuien hebben eigenlijk niks te maken met eten, maar ze hebben alles te maken met jouw gedachten, gevoelens en gedrag. Vaak is er iets gebeurd dat aanleiding geeft om te gaan snacken, snoepen of snaaien. Het is lastig om bij een eetbui meteen door te hebben wat er met je aan de hand is. Je kunt het ontrafelen met behulp van het G-schema. Het G-schema bestaat uit gebeurtenis – gedachten – gevoel – gedrag – gevolg. Het is een hulpmiddel dat ik soms tijdens coaching gesprekken inzet om eetbuien, emotie-eten en stress-eten bij coachees te onderzoeken.

Er is nog een andere invalshoek om te onderzoeken waarom je ineens zo’n trek hebt in eten. Psychotherapeut Doreen Virtue heeft in 2011 een boek geschreven aan de hand van wetenschappelijke onderzoeken door onderzoekers van Yale University over de connecties van verschillende voedingsmiddelen en onze emoties. Ze schrijft dat je aan de hand van jouw trek ergens in, kunt onderzoeken wat er met je aan de hand is. Haar overtuiging is namelijk dat emoties ons doen hunkeren naar een bepaalde sensatie.  Die sensatie kan bijvoorbeeld iets zoets zijn, iets knapperigs, iets stevigs of iets romigs.

Knapperig
Als je heel erg zin hebt in iets knapperigs zoals chips, popcorn of crackers, maar ook bleekselderij, wortel of komkommer, dan kan het zijn dat je eigenlijk ergens boos over bent, je stress ervaart, je verbitterd ergens over bent of dat je frustraties voelt. Het kraken van de chips of de crackers tussen je kaken haalt jouw lichamelijke spanning weg.

Romig
Als je juist zin hebt in iets romigs, bijvoorbeeld ijs, kaas of yoghurt, kan dat voortkomen uit een gevoel van angst en onzekerheid. Het kan ook zijn dat je je ergens voor schaamt of dat je je ergens schuldig over voelt.

Plakkerig
Soms heb je ineens heel veel zin in drop, een reep Fruitella, toffees of kauw je een bepaalde periode veel kauwgom. Dan heb je volgens psychotherapeut Doreen Virtue wat meer last van onderdrukte gevoelens zoals jaloezie of afkeer tegen een bepaald persoon. Het kan ook een teken van verwarring zijn of van angst voor iets dat je staat te gebeuren. Zin in toffees? Wellicht kauw je jezelf door jouw besluiteloosheid heen.

Zoet
Herken je in jezelf een echte zoetekauw? Altijd zin in taart, koek of cake bijvoorbeeld? Misschien heb je dan eigenlijk behoefte aan troost of geruststelling. Iemand die een arm om je schouders legt en je een luisterend oor of steun geeft. Denk hier maar eens goed over na, want het kan ook betekenen dat je iets uitstelt waar je ècht helemaal geen zin in hebt. Een vervelende klus op het werk of een afspraak met iemand die je nog na moet komen.

Zoet/smeltend
We kennen allemaal het beeld van liefdesverdriet op de bank met een emmer ijs of een reep chocolade. Dat beeld bestaat niet voor niks, want het klopt volgens psychotherapeut Doreen Virtue. Als we behoefte hebben aan liefde of juist teleurstelling in de liefde ervaren, dan grijpen we graag naar zoetigheid dat smelt. Chocolade, ijs en milkshakes zijn duidelijke voorbeelden hiervan.

Betrap jij jezelf weer eens met een reep Fruitella’s, een emmer ijs of een hele zak chips? Dan nodig ik je uit om dit lijstje er eens bij te pakken en te checken of er niet meer aan de hand is dan alleen maar lekker trek. En zou je hulp willen bij het verder onderzoeken van onderliggende gedachten en gevoelens bij jouw snoep-, snack- en snaaibuien, dan kun je natuurlijk vrijblijvend contact met mij opnemen.

Emotie-eter of verleidingseter?

Emotie-eter of verleidingseter?

Emotie-eter of verleidingseter?

Ken je die websites of artikelen in tijdschriften met bijvoorbeeld ‘in 5 stappen stoppen met emotie-eten’ of ‘3 tips tegen eetbuien’? Er zijn talloze van dit soort artikelen geschreven en ik lees ze altijd aandachtig door.

Het valt me dan op dat deze tips altijd heel algemeen zijn en soms zelfs de denkbeeldige plank helemaal misslaan. Voorbeeld: “Identificeer jouw reden tot emotioneel eten. Eet je omdat je je verveelt of omdat je verdrietig of angstig bent om iets? Probeer dit probleem direct bij de kern op te lossen en ga er anders mee om.” Really! Dit komt écht van een website op internet! Alsof dit zo makkelijk is!? Soms hebben mensen hier 6-9 maanden psychotherapie voor nodig!

Of deze: “Stoppen met snaaien, zet de knop om door middel van 1 uur hypnose à €75”. Alsof je snaaibuien in 1 uur tijd kunt verbannen uit je leven. Ik heb het nog nooit geprobeerd en ik geloof er ook niet in. Ik kan me voorstellen dat het bij roken zo werkt, maar roken is geen eerste levensbehoefte. En eten is dat wel. Je kunt niet levenslang stoppen met eten. Als je een echte ‘snaaier’ bent, zul je je leven lang worden uitgedaagd om de verleidingen van snoep en snacks te weerstaan. Dat is te leren, maar dat vereist inzichten en oefening. Eigenlijk net als met sporten; je spieren trainen vereist ook oefening en inzicht in hoe je het beste kunt trainen.

Het eerste inzicht dat je hierbij gaat helpen is dat je weet wat voor type ‘eter’ je bent. Iedereen is uniek, maar net zoals met lichaamsbouw heb je 4 types die het meeste voorkomen. Qua lichaamsbouw ben je een appel, een peer, een zandloper of een rechthoek. Alle vrouwen die dit lezen, weten wat ik bedoel. Niet elke jurk of tuniek zal je mooi staan, dat hangt af van je lichaamstype.

Dat geldt dus ook bij snoepen, snacken en snaaien. Je kunt wel alle tips willen lezen, maar niet alles past bij jou. Daarom is het waardevoller om eerst te weten welk type eter je bent; een verleidingseter, een lijngerichte eter, een emotie-eter of een gewoonte-eter. Daarbij moet ik de opmerking maken dat ik op internet té vaak zie dat emotie-eter als algemene verzamelterm wordt gebruikt en je daar tips voor alle 4 verschillende types door elkaar leest. En daarom heeft zo’n rijtje tips je waarschijnlijk nog nooit verder geholpen. Misschien waren er 1 of 2 tips waar je iets aan had. Dat waren dan kennelijk de tips die bij jouw ‘type’ horen.

Ik zal je even kort uitleggen wat elk type betekent.

Verleidingseters (ook wel externe eters genoemd): reageren sneller op zintuiglijke prikkels en zijn dus makkelijk te verleiden door wat je ruikt, wat je ziet, wat je hoort, wat je voelt en wat je proeft. Verleidingseters kopen makkelijker iets lekkers in de supermarkt (vooral nu met al die displays vol pepernoten en chocoladeletters), op de markt, in de kantine of maken een keuze aan de hand van hoe lekker iets er uit ziet (in de vitrine of etalage). Dit type eter komt vaak voor bij hoog sensitieve personen (HSP) of mensen die om andere redenen gevoeliger zijn voor externe prikkels, bijvoorbeeld door overspannenheid of een burn-out.

Lijngerichte eters (oftewel de jojo-ers): hebben bijna alle diëten uitgeprobeerd en weten alles van koolhydraten, suikers, calorieën etc. Ze hebben in het verleden diverse succesvolle afvalpogingen gedaan, maar vallen daarna toch weer gemakkelijk terug in oude eetpatronen. Voor lijngerichte eters zijn cijfers (kilo’s, calorieën, centimeters) heel belangrijk. Dit geeft je namelijk het gevoel dat je (meetbare) grip op je eetpatroon hebt.

Emotie-eters: kunnen ongewild de hele dag aan eten kan denken en die onrust pas uit het hoofd krijgen als je er aan toe hebt gegeven. Emotie-eters kunnen ongemerkt de hele dag door ‘snacken’ maar kunnen ook serieus overeten door heel veel in één moment te eten (een overeetbui). Het komt ook voor dat emotie-eters juist stiekeme eters zijn. Dit is vaak een jarenlang patroon waar gebeurtenissen uit het verleden onder liggen.

Gewoonte-eters: hebben zichzelf in de loop van het leven bepaalde eetpatronen aangeleerd. Gewoonte-eters hebben bepaalde producten gekoppeld aan bepaalde situaties of plekken. Zij eten bijvoorbeeld altijd een broodje hotdog bij Ikea, iedere zaterdag frietjes op voor de tv of altijd paprika-ribbel-chips op zaterdagavond. Het zijn vaak eters waarbij structuur heel belangrijk is en zich daar veilig bij voelen, bijvoorbeeld mensen met een Autisme Spectrum Stoornis.

De kans is namelijk groot dat je jezelf herkent in meerdere types of dat je vroeger een ander type was dan je nu bent. Wil je zeker weten welk type eter je bent? En wil je dan wèl gerichte en specifieke tips die bij jouw type horen? Schrijf je dan in voor mijn maillijst en dan stuur ik je gratis de test toe!